انتقال پرتفوی خسارت

انتقال پرتفوی خسارت، مبادله اتکایی است که در آن تعهدات خسارتی که واقع شده‌اند و در نهایت پرداخت می‌شوند به بیمه‌گر اتکایی واگذار می‌شود. انتقال پرتفوی خسارت در اصل تبدیل به سرمایه کردن ارزش زمانی ذخایر خسارت معوق است و نوعی بیمه‌اتکایی گذشته‌نگر است. حق‌بیمه برابر است با ارزش فعلی خسارت‌های معوق به علاوه هزینه‌ها، سرمایه ریسک و حاشیه‌ سود. بر این اساس انتقال پرتفو خسارت به صورت درصدی از ذخیره خسارت معوق در پایان دوره زمانی قرارداد تعیین می‌شود. این درصد معمولاً بین 100 تا 80 درصد ذخیره خسارت معوق در نظر گرفته می‌شود.

 انتقال پرتفوی خسارت روشی موثر برای شرکت‌های بیمه برای حذف برخی نوسانات و دستیابی به قابلیت پیش‌بینی مالی است. هدف از انتقال پرتفوی خسارت، وجود شخص ثالث برای جبران زیان‌های گذشته (زیان‌های نهایی، شامل خسارت‌های واقع شده ولی گزارش نشده (IBNR)) ناشی از تعهدات مختلف است. در واقع انتقال پرتفوی خسارت، تعهدات شرکت بیمه برای زیان‌های نگهداری شده گذشته (مانند فرانشیز، نگهداشت خود بیمه‌گری[1] (SIR)) را به شخص ثالث منتقل می‌کند.